Gemeente van de Opgestane Heer.

Zo mogen we elkaar aanspreken. Wij zijn niet zomaar een groep volgelingen van iemand, die dood is, Wiens leven ons erg aanspreekt.

Wij zijn de gemeente van de levende Heer. Pasen: Hij is niet dood. Hij leeft.

Een bode in wit gewaad, een hemelse bode vertelt de vrouwen dit goede nieuws. En goed nieuws is het, een heerlijke boodschap. “Jezus is opgewekt uit de dood, Hij is niet hier” Niet langer op een dodenakker.

Zo’n boodschap haalt al je zekerheden onder uit. Hier is letterlijk iets ongelooflijks gebeurd. De vrouwen renden weg. Wat we niet geloven kunnen zetten we graag ver van ons. En praten doen we er zeker niet over. Ben je mal, ik ga toch zeker niet voor gek staan?: “Ze gingen naar buiten en vluchtten bij het graf vandaan…” Ze waren zo erg geschrokken dat ze het tegen niemand zeiden.”

Ik kan me dat heel goed voorstellen. Ik zou, denk ik hetzelfde doen. Dat kan toch ook niet waar zijn?

Nee, dat kan niet waar zijn als we ons verstand gebruiken. Dat kan alleen waar zijn als we het willen geloven. Om dit onuitsprekelijke wonder te aanvaarden is geloof nodig. Een diep vertrouwen in de betrouwbaarheid van Jezus.

Die vrouwen konden het weten. Jezus Zelf had het hun verteld. Wij kunnen het weten. Het evangelie, de getuigen van het eerste uur vertellen het op hun beurt weer aan ons. Maar dan moet je het wel horen willen met de oren van het geloof. De Heer is waarlijk opgestaan, kijk maar dat is de plaats waar Hij was neergelegd.

Jezus leeft en wij met Hem.

Er blijkt nog een tweede even verrassende als verheugende boodschap uit onze tekst : Petrus wordt bij name genoemd. Juist Petrus moet de blijde boodschap van Jezus’ opstanding horen. Dat stelt Marcus met nadruk vast. Hij die Jezus tot vloekens toe had verloochend heeft noemt de hemelbode met naam en toenaam. Het verheugende nieuws daarvan voor ons is, dat hoe we ons ook misdragen, het is van de kant van Jezus nooit een reden om het contact te verbreken. Hij blijft trouw, ook als wij ontrouw zijn.

Dat blijkt niet alleen hier, maar Zijn hele leven maakte zijn leerlingen Hem de grootste verwijten. Toch was de band met zijn volgelingen nooit in gevaar.  Dat dat ook voor ons geldt blijkt ook uit de volgende blijde verrassing: “Hij gaat jullie voor naar Galilea, daar zullen jullie Hem zien, zoals Hij jullie heeft gezegd”.

Ja, zij mogen Hem zien. Wij moeten ze maar op hun woord geloven. Maar dat is de verkeerde conclusie. Wij moeten het niet op HUN woord geloven, maar op het woord van Jezus zelf. We mogen zien, wat Hij heeft gezegd.  Zien, betekent hier inzien. Jezus voor ogen hebben. Jezus op zijn Woord geloven. Gold dat dan niet voor de leerlingen? Ik denk van wel. Hun reis naar Galilea was een geloofsreis. Ze geloofden de hemelbode, het woord van God,  zij geloofden wat Jezus hen zelf had gezegd. En dat geloof bracht hen naar Galilea.

Zij en wij, we moeten het met het geloof doen. Maar we mogen het ook in vertrouwen doen. In het vertrouwen dat de Here Jezus ons voorgaat. Ongezien, maar toch.

Want ook die boodschap klinkt door in onze tekst. Er staat, dat Jezus zijn leerlingen voorgaat naar Galilea. Dat woordje eis heeft twee betekenissen: naar en in. Beide kan en beide wordt hier bedoeld. Jezus ging de discipelen voor naar Galilea en in Galilea.

In dat laatste geval komen wij ook in beeld. Jezus gaat zijn leerlingen voor in Galilea. Dat land staat in de bijbel symbool voor de mensenwereld, een wereld van ongeloof. Een keiharde wereld.

Jezus gaat zijn discipelen, gaat ons voor in onze wereld, in ons leven. Hij is niet dood. Nee Hij leeft voort ook vandaag nog. Ook in onze wereld in ons leven is Hij er bij. Gaat Hij ons voor. Als je het maar zien/ geloven wilt. En als je je geloof maar wilt leven, voorleven. Want Jezus gaat voor betekent ook: Wij volgen. En wij volgen betekent, dat wij Hem navolgen. Navolgen in woord en in daad. Jezus leeft voort in en door ons leven. Hij gaat ons voor. Hij is erbij, altijd en eeuwig.

Pasen: Het feest van “Jezus leeft en wij met Hem”

Pasen: Het feest van  “Wij mogen bij Hem horen, ondanks onszelf, ondanks ons ongeloof.

Pasen:  het feest van: Hij gaat ons voor. Hij reist met ons mee in het Galilea van ons leven. Ook anno 2007

Geprezen zij de Heer, die eeuwig leeft. Halleluja. Amen