Dienst van Schrift en Tafel. Tweede Advent. 9 december 2007.

Welkom door de kerkenraad.
Ouderling van dienst ontsteekt de paaskaars:
Gij, louter licht
en bron van eeuwig leven,
wij zegenen U!
Hij, Licht uit Licht,
woord van den beginne,
Jezus Messias!

Introïtus: psalm 72 : 1+2
Stil Moment
Votum en Groet
Drempelgebed
Wek op, o Heer, onze harten
om voor uw eniggeboren Zoon
de wegen te bereiden;
dat wij Hem bij zijn komst
met vreugde ontvangen
en U met een zuiver hart mogen dienen.
Door Jezus Christus, onze Heer...

Klein Gloria

Aansteken van de 2e adventskaars door met gedichtje

Kyrië:
Eeuwige God. Over wie leven met verdriet in hun hart; met duisternis; met onvrede; met boosheid. Ontferm U over hen.
Over wie leven te midden van oorlog en geweld; in angst; in rechteloosheid; in onzekerheid; in machteloosheid. Ontferm U over hen.
Over wie U zoeken; wie licht uitstralen; wie troost brengen; wie liefde geven; wie vrede brengen. Ontferm U over hen.
Over ons, levende Heer; met onze dromen en onze verwachtingen; met onze teleurstelling en ons falen; met ons verlangen naar liefde en licht; met ons steeds weer zoeken naar U. Ontferm U over ons. Amen.

Gezang 67 : 1
 

Gebed van deze zondag.
Eeuwige God,
die vanouds van U doet horen
bij monde van profeten,
openbaar uw bedoeling met ons
in Jezus Messias,
en maak een nieuw begin
van gerechtigheid en waarheid
onder de mensen,
vandaag en alle dagen die komen.
Amen.

Lied van de school: Gezang 122: 1 [ kinderen tijdens naspel ]
Projectlied.

1e lezing: Jesaja 2 : 2 t/m 5
Gezang 122 : 3
2e lezing: Romeinen 15 : 4 t/m 13
Gezang 122 : 5
Verkondiging
Gezongen Geloofsbelijdenis
[ naspel de kinderen ]

Dankzegging en voorbeden
Inzameling van de Gaven [ kleed van tafel ]

Tafelgebed: ‘Met heel uw gemeente’ Advent

vg. De HEER zij met u.
gem. Zijn Geest in ons midden.
vg. Heft uw harten omhoog.
gem. Wij heffen ons hart op tot God.
vg. Brengen wij dank aan de HEER, onze God.
gem. Hij is het waard onze dank te ontvangen.

Ja, met recht en met reden, o God,
spreken wij onze lofzegging uit,
hier en nu, overal en altijd,
omdat Gij ons met kleurrijke woorden
van uw profeten en evangelisten
het zicht hebt geboden op een wereld,
beschenen door het licht van uw heil:
de aarde vol van waarheid en vrede,
de hemel waaruit gerechtigheid neerziet.
Zo hebt Gij in ons verloren bestaan
grote verwachtingen gewekt:
troost voor degenen die treuren,
genezing voor degenen die lijden,
ontferming, genade en vergeving
voor allen die zich tot U keren.
Daarom, o God, met Sion op haar wachtpost,
uitziende naar de grote verlossing;
met Maria, die opgetogen
van haar verwachting getuigd heeft;
met Elisabeth en Zacharias,
verwonderd over de weg die Gij met hen ging;
en met allen die Israëls vertroosting
hebben verwacht en bezongen,
verheffen ook wij onze stem:

Gezang 228 :6
De heilige Drievuldigheid, halleluja,
zij lof en prijs in eeuwigheid, halleluja.

Ja, gezegend is Jezus, die met zijn komst
ons leven met uw Naam heeft verbonden
en met al wat daarin besloten ligt
aan mededogen, liefde en genade;
die in allergrootste nederigheid
aan uw rijk gestalte heeft gegeven;
die zijn hart volledig heeft geopend
voor vermoeide, machteloze mensen;
die de kleinen niet geminacht,
de geringen niet vergeten heeft;
die op de avond voor zijn dood
zijn liefde voor ons heeft bezegeld
met de tekenen van deze gaven,
toen Hij een brood nam,
de dankzegging daarover uitsprak,
het brak en aan de zijnen gaf
met de woorden:
Dit is mijn lichaam voor u;
doet dit tot mijn gedachtenis!
Ook toen Hij na de maaltijd de beker nam,
de dankzegging daarover uitsprak,
en die aan de zijnen gaf
met de woorden:
Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed;
doet dit, zo dikwijls ge die drinkt, tot mijn gedachtenis!

Zo gedenken wij dan, grote God,
het geheim van de Gekruisigde,
Jezus Christus, de Rechtvaardige,
die Gij uit de dood hebt opgewekt.

Wek op uw macht, o HEER, en kom,
verlos al degenen die leven
in duisternis, angst en verschrikking.
Zend, bidden wij, uw heilige Geest
over deze tekenen van brood en wijn
en over heel onze gemeenschap;
dat hiermee in ons groeien mag
de vaste hoop op een toekomst
die niemand ons ontnemen kan.
Samen met alle nu levenden
die wij aan U opdragen:
hen met wie wij vreugde beleven
en hen over wie wij zorgen hebben ....,
samen ook, lieve God, met onze doden,
die wij uit handen hebben moeten geven
en die wij voor U en elkaar gedenken .....,
en samen met alle geloofsgetuigen,
die onze gidsen zijn geweest
op weg naar het land van belofte .....,

zo, verenigd met heel uw gemeente,
al de uwen, in hemel en op aarde,
loven wij, God van liefde, uw Naam,
zegenen wij, God van genade, uw glorie,
en prijzen wij, God van belofte, uw trouw –
door Hem en met Hem en in Hem,
Jezus Christus, onze Heer,
die ons bijeen zal brengen in uw Rijk
waar wij om bidden met de woorden:

Onze Vader ...

Gezang 119 : 4
Richt aan de vreugdedis voor al de dagen,
reik ons de beker van uw trouwverbond,
wij zullen altoos van uw heil gewagen
in brood en wijn, totdat Gij wederkomt.

Brood dat leven geeft. Wijn dat het hart verheugd.
In deze tekenen wil de Heer met ons zijn.
Kom dan en deel in zijn overvloed

Delen van brood en wijn.

Dankzegging: Lezen enkele verzen uit Psalm 103 : 1+2, 8,9 21,22

Prijs de HEER, mijn ziel, prijs, mijn hart, zijn heilige naam.
2 Prijs de HEER, mijn ziel, vergeet niet één van zijn weldaden.
8 Liefdevol en genadig is de HEER, hij blijft geduldig en groot is zijn trouw.
9 Niet eindeloos blijft hij twisten, niet eeuwig duurt zijn toorn.
21 Prijs de HEER, hemelse machten, dienaren die doen wat hem behaagt.
22 Prijs de HEER, al zijn schepselen, prijs hem, overal in zijn rijk.
Prijs de HEER, mijn ziel.

Slotlied: Gezang 323 : 5+8

Heenzending en zegen.

Gemeente van de Heer,

We horen vanmorgen de woorden van een profeet en een apostel. En niet de eerste de beste. Jesaja en Paulus. En wat zeggen ze veel in een paar woorden. Het is te veel om in één dienst te behandelen. Helaas, ik moet kiezen. En wat ik koos is in twee woorden samen te vatten. Harmonie en eensgezindheid. Het gaat om leren van het verleden om van daaruit eensgezind op weg te gaan naar onze gezamenlijke toekomst. Paulus bidt: “Moge God (…) u de eensgezindheid geven die Christus van ons vraagt”, nadat hij had vastgesteld, dat alles wat vroeger geschreven is lessen zijn voor de toekomst. “Alles wat vroeger is geschreven”, schrijft hij, “is geschreven om ons te onderwijzen”.
De profeet Jesaja droomt van een tocht van alle volken naar de berg Sion. Dat zal ‘eens’ staat er, maar oudere vertalingen schrijven “in het laatst der dagen” gebeuren. De oudere vertalingen staan het dichtst bij de oorspronkelijke tekst. Het wil zoiets zeggen als: Die dag zal komen op grond van het verleden, op grond van de weg die God met zijn volk is gegaan. Toekomst gebouwd op het verleden. “Harmonie en eensgezindheid” Een breuk met het verleden, een breuk met het heden. Het wordt allemaal anders. Nee, zegt Jezus het is allemaal anders.
Hoe ga je daar nou mee om. Wat betekenen deze woorden voor de manier, waar wij hier en nu samen gemeente zijn. Eén van al die volken op weg naar Sion. Door een verhaal, dat de bekende dichter Willem Wilmink schreef, begrijp ik wat Jesaja en Paulus bedoelen.
Hij beschrijft een echtpaar dat op reis is. Ze zitten tegenover elkaar. Hij rijdt vooruit, zij rijdt achteruit. Zij ziet wat voorbij is, wat geweest is. Zij kijkt naar het verleden en ziet misschien méér dingen. Zij kan heel precies beschrijven wat ze ziet. En ze vertelt wat voor haar dierbaar was.
Hij ziet wat er gaat komen. Hij kijkt naar de toekomst en ziet nog niet veel. Beeldend vertelt hij over de toekomst. En hij tekent haar met woorden een droomwereld.
Zij wordt somberder. Ze ziet wat verdwijnt. Zij treurt over wat nooit meer terugkomt, voorbij is. Haar wereld wordt kleiner.
Hij leeft steeds meer op. Zijn droom voedt zijn ziel. Hij droomt over wat komen gaat. Zijn wereld lijkt groter te worden.
Ze vertellen elkaar wat ze zien. Het is goed om elkaar te vertellen wat je ziet. Af en toe wisselen ze van plaats. Dat is kostbaar. Want zo kunnen ze vandaag leven met de dierbare dingen uit het verleden en de dromen van morgen.
Dat echtpaar is de gemeente. Samen zijn we op reis. Eensgezind en in goede harmonie. We vertellen elkaar de verhalen van God en zijn volk. Van zijn bevrijdende daden. We reizen achteruit.
Tegelijk dromen we de droom van Jesaja. We reizen vooruit. De verhalen wisselen elkaar af. We leren van het verleden. We leren het verleden ook los te laten. Soms met moeite, maar we zijn samen. We wisselen van plaats. Proberen ons in te leven in die andere reisgenoot.
Dat bedoelt Paulus met eensgezind. Daarover droomt Jesaja: Leven in harmonie met God en medereizigers. En Jezus zegt: Blijf niet dromen, Maak van je leven een droomleven. Niet ooit eens, maar hier en nu. Want dat is wat ik bedoel als ik jullie uitnodig om aan tafel te gaan tot mijn gedachtenis. Herinner je je hoe ik met mijn leerlingen de tafel deelde. Doe dat nu zelf. En doe dat met het oog op de tijd die komen gaat. De tijd dat ook u, ook jij bij mij aan tafel zal zitten. Straks aan de tafel van de Heer vallen dat verleden en die toekomst samen. Samen groeien we dan in de richting van Jesaja ’s droom. En die droom, jouw leven, ons leven als gemeente zal boven ons uitgroeien.
Dat droomt Jesaja. Dat kleine volkje Israël moet de volken de regels van God leren, zodat ze in goede harmonie en eensgezind Israël zullen volgen. Niet zomaar een paar bekeerlingen, alle volken. En dat heuveltje, dat Sion heet zal boven alle heuvels uitgroeien, zal hoger zijn dan de bergen. Dat wat we doen. De keuzes die we maken doen er toe. Zij dienen een hoger doel. Ze overwoekeren het verleden, ze bedekken het aardse kwaad, ze tillen ons op naar een hoger plan. Hoger dan welke berg dan ook. Ons oude wereldje wordt kleiner en kleiner. Dromen worden werkelijkheid. Vechtinstrumenten worden instrumenten van vrede en gerechtigheid. De torens van Babel, die wij steeds weer bouwen, torens van eigen belang, worden bergen van Sion voor zekerheid en geluk voor alle volken. Eensgezindheid neemt de plaats in van verdeeldheid, harmonie die van onverdraagzaamheid. Bijbelse globalisering van de sterken helpen de kwetsbaren en de zwakken, neemt de plaats in van aardse globalisering van uitbuiting en machtsdenken.
God zal rechtspreken. Alleen zijn rechtssysteem geldt. Wij denken dan aan oordelen en veroordelen, aan straf op de zonde. Op veel plaatsen in de bijbel lezen we dat ook. Zo niet in de toekomstdroom van Jesaja. Het bijzondere van deze droom is, dat God niet straffend ingrijpt, dat Hij geen rechtspreekt, dat Hij niemand schuldig verklaart. Wat Hij wel doet. Hij onderwijst zijn volk. Hij geeft een college heilsgeschiedenis. Hij heft tegengestelde belangen op, zodat de volken, alle mensen elkaar gaan verdragen en er vrede ontstaat. Vrede tussen volken. Vrede tussen kerken. Vrede tussen mensen. Dat geldt ook voor ons, hier in de Emmaüskerk. De droom van Jesaja is onze droom. De oproep van Paulus is onze opdracht: “Moge God, die ons doet volharden en ons troost geeft, u – ons – de eensgezindheid geven die Christus Jezus van ons vraagt. Dan zult u – zullen wij – eendrachtig en eenstemmig lof brengen aan God de Vader van onze Heer Jezus Christus.
“Eensgezindheid” Dat is niet allemaal hetzelfde zijn, allemaal hetzelfde denken, allemaal hetzelfde geloven. Alle volken, heel verschillende volken; totaal verschillende rassen, ze gaan eensgezind op weg. Wij allemaal zijn, hoe verschillend we misschien ook denken, geloven of leven, op weg. Staar je niet blind op die verschillen. Het is verspilde energie. Maar ‘laat ieder zich richten op het belang van de ander, op wat goed en opbouwend voor haar, voor hem is”
Jesaja droomde van zo’n aarde. Paulus geeft ons een lesje gemeente zijn. Laten wij als gemeente ons die lessen ter harte nemen. Ook door de kwetsbaren en zwakken o.a. in Bangla Desh te helpen Zo kunnen en mogen we eensgezind en harmonieus het brood breken en de wijn delen. Zo is onze tafelgemeenschap werkelijk gemeenschap in herinnering aan Jezus onze Heer en tot eer van Zijn Vader, die Schepper is van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Die vrede zij met ons allemaal. Amen.